Meteen reageert de man, trekt haar aan haar haren naar voor en slaat hard in haar gezicht, neemt haar bij haar gevoelige borsten en sleurt haar naar voren. Hij beveelt zijn krijgers haar los te maken uit de groep. Het arme meisje wordt ontketend, meegesleurd naar een centrale plaats in hun kamp en aan een houten staketsel vastgemaakt, benen wijd gespreid, armen ook ver uit elkaar vastgebonden boven haar hoofd.
Ilka jammert voor genade… De oude man nadert haar, betast haar en neemt haar wangen tussen zijn vingers en knijpt hard … hij sist haar toe dat ze een voorbeeld zal zijn voor de rest van de groep.
Ilka voelt de blikken van de andere, verschrikte vrouwen op haar rusten, vol mededogen. Ze voelt de spanning en de geilheid van de vreemde krijgers.
De oude hoofdman grijpt de dunne stof die haar naaktheid van haar intiemste lichaamsdeel beschermt, trekt de stof stuk en duwt zijn vingers in haar gesloten, droog gleufje. Hij botst op een obstakel.
“Hahaha, … een maagdje …” grinnikt hij. Met alle macht die nog in zijn oude vingers zit, knijpt hij hard in haar gevoeligste knopje.
Dan schreeuwt hij een bevel en een grote, struise blonde jonge man komt naar voor… een zware lederen zweep met vier strengen in zijn handen.
De jonge blonde god kijkt haar even grijnzend aan, dan verheft hij zijn arm en met volle kracht, met alle lichaamskracht die hij in zijn gespierde torso heeft, laat hij de zweep op de arme Ilka neerdalen.
Het gefolterde meisje krijst de longen uit haar lijf en telkens de zweep haar vernietigende werk doet blijven bloeddoorlopen sporen op haar geteisterde huid achter.
De vrouwen sluiten instinctmatig de ogen telkens ze het leder zien neerdalen op haar arme vege lijf. Geen plekje huid wordt gespaard, het enige waar de beul zijn zweep niet met uiterste precisie laat neerkomen is haar hoofd.
Spoedig is haar lichaam één pijnlijke zone, overtrokken van gezwollen bloeddoorlopen strepen, hier en daar de huid opengehaald en bloed sijpelt neerwaarts over haar eens zo zachte en mooie huid.
Haar borsten zijn gehavend, de supergevoelige tepels zijn gestriemd, haar zachte buikje, de dijen, haar ronde billen en rug, bovenarmen, …
Het meisje hangt half bewusteloos in haar boeien.
Dan schreeuwt de oude man een bevel. De beul stopt even met zijn werk, buiten adem van het veelvuldige slaan, … een andere man komt met een emmer ijskoud water aanlopen en gooit dit uit over de arme Ilka, die instant terug volledig bij haar zinnen is.
Dan wordt het meisje losgemaakt. Zodra de touwen los zijn, valt ze neer op de grond. Twee mannen grijpen haar bij haar armen en brengen haar naar een andere plek, waar ze op een soort bed wordt vastgemaakt, de benen wijd uit elkaar, haar kutje, een mooi, glanzend fragiel spleetje onbeschermd.
De beul nadert terug en installeert zich met zijn lederen marteltuig tot twee meter voor haar geopende benen.
Het meisje spert haar ogen ver open in uiterste ontzetting, haar mond droog van doodsangst, geen woord uit haar keel. Hij haalt uit en de lederen strengen komen hard neer op haar ver opengesperde kutlipjes.
Ze krijst de longen uit haar lijf en verheft haar bovenlichaam zo ver als de boeien het toelaten.
De vrouwen durven niet toekijken. Ze voelen de pijn bij zichzelf telkens de man zijn zweep op haar meest fragiele, haar gevoeligste plekje laat neerdalen.
Tot drie maal toe dient Ilka bij bewustzijn te worden gebracht door ijskoud water. De vrouwen zien hoe de jonge, blonde beul een knoert van een erectie onder zijn stoffen broek verbergt.
Dan schreeuwt de oude man een bevel. De beul werpt zijn zweep weg, trekt zijn broek uit en toont aan het vrouwelijk publiek zijn mega erectie die wel een vijfentwintig centimeter lang is en even dik is als ee stevige pols. Een rij mannen vormt zich achter hem, allen kleden ze zich uit.
Ilka kijkt verschrikt toe… Ze gaat verkracht worden, met betraande ogen en pijn in haar hele lichaam, niet het minst in haar zo gefolterde geslacht, gaat ze door haar beul verkracht en ontmaagd worden, om dan door een hele groep ruwe mannen verkracht te worden.
Dan zet hij zich in beweging … Hij spoort zijn paard aan en springt voor de beul van zijn paard. Hij roept een bevel en keert zich tot de oude hoofdman.
“Je hebt je voorbeeld gesteld, … ze is maagd, … het is mijn voorrecht haar op te eisen, ze wordt mijn slavin”.
De oude man kleurt wit… volgens hun wetten heeft Thorgallis gelijk en kan hij, als koningszoon, haar opeisen.
Dit is niet naar de zin van de blonde beul die geil staat te springen om zijn jong, maagdelijk slachtoffer te nemen.
Hij stoomt op Thorgallis af en staat snuivend van woede voor hem.
De blonde krijger is reusachtig. Hij is zeker groter dan twee meter, een gebeeldhoude borstkas en armen als scheepskabels.
Woedend haalt hij uit met zijn vuist naar Thorgallis, die deze echter handig ontwijkt… een gevecht tussen twee titanen ontstaat… Even later weet Ericson, de blonde beul, zijn tegenstrever in een klem te nemen waarbij hij poogt diens ribben te kraken. Thorgallis slaat hard met zijn vuist op diens neus en beveelt te stoppen.
Wankelend staat Ericson briesend op zijn benen, zijn gebroken, bloedende neus omvattend. “Ik maak je af” brengt hij woedend uit. Thorgallis zegt rustig en kalm: “Ik beveel je te stoppen”. Ook de oude hoofdman herhaalt dit. Beide bevelen negerend stormt Ericson op Thorgallis af, in een poging hem met een geweldige slag uit te schakelen. Deze ontwijkt echter de aanstromende reus, slaat hard terug tegen zijn keel om daarna met een gerichte vuistslag op het achterhoofd de schedel van Ericson te splijten.
Een hard gekraak en de reus stort stervend neer met een gebroken nek.
Adrenaline jaagt door Thorgallis lichaam, …. Hij recht zich terug op, kijkt buiten adem rond en roept dan met luide stem: “Nog liefhebbers die het lef hebben mijn bevelen te negeren?”…
Het wordt muisstil. De geile, uitgeklede krijgers trekken hun kledij terug aan.
In volkomen stilte gaat hij naar de vastgebonden Ilka toe, maakt haar touwen los en fluistert haar zacht toe…”Wees maar niet bang, … er zal je niets slechts meer overkomen”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten