donderdag 30 oktober 2014

Celtic dreams 5

“Helaas, daar is mijn inbreng echter beperkt in, Mellanora” zegt Thorgallis. Zelfs al ben ik de zoon van Leif, ik moet me ook aan de Noorse wetten houden, anders raak ik in conflict met het eeuwenoude Althing, … In tegenstelling tot de gewone Noorman mag ik jaarlijks één vrouw opeisen als slavin, op voorwaarde dat ze maagd is, en een andere vrouw voor mijn huishouden te runnen. Beide vrouwen mag ik seksueel tot de mijne maken. Ik wil jou en je vriendin sparen.
De andere vrouwen zullen ofwel meegevoerd worden naar ons thuisland door onze krijgers, die ze als slavinnen zullen inzetten op hun boerderij of ze worden meegevoerd naar Constantinopel waar ze op slavenveilingen aan de hoogste bieders verkocht worden. Vaak Arabieren, die de jonge en aantrekkelijke vrouwen die nog maagd zijn in hun harem inlijven en de anderen zullen verkocht worden aan bordeelhouders die ze inzetten in hun prostitutiehuizen als werkvee.”

Mellanora kijkt met grote ogen, verschrikt in Thorgallis donkere ogen…
“Het is niet anders.” zegt hij… “Zelf zal jij en je vriendin een prinsessenleven hebben.
Dan grijpt hij haar bij de pols en trekt haar mee naar de tent waar Ilka verzorgd wordt door Agricca. Ze gaan samen binnen waar Ilka onder een berenvel ligt te slapen. Het meisje ontwaakt op het moment dat ze de koude voelt binnenstromen in de tent en kijkt dankbaar naar Thorgallis, maar dadelijk nemen de pijnscheuten in haar gemartelde lijf terug de overhand en tranen van verdriet, ingehouden spanning, angst en fysieke pijn wellen op. Thorgallis sust het meisje, streelt met zijn handen over haar bezwete voorhoofd en streelt de blonde lokken uit haar ogen.
Mellanora voelt een steek van jaloezie als ze ziet hoe liefdevol en zorgzaam deze tot voor kort vreemde man met haar vriendin omgaat.

Ze poogt zich hierover te zetten en zet zich op een berenvel naast het vuur, Thorgallis en Ilka niet uit het oog verliezend.

Ondertussen is er iets gaande op de vlakte. Eén voor één worden de ontvoerde meisjes en vrouwen volledig ontkleed en worden ze, geboeid, naar een tafel geleid waar drie oude vrouwen en een oudere man samen zitten. Telkens worden ze begeleid door twee gespierde vikings.
De vrouwen betasten de meisjes, trekken hun mond open, kijken in hun mond, inspecteren hen overal en zelfs hun schaamstreek wordt intiem door ieder van die vrouwen betast. Hun namen en leeftijden worden genoteerd op een perkamentrol. Tot slot voelt de oude man ook telkens in hun spleetje. De meisjes of vrouwen die nog een ongeschonden maagdenvlies hebben worden gescheiden van de anderen.
Al snel is er een klein groepje ongerepte meisjes, waaronder ook Nilsix, in tegenstelling tot de anderen, wiens lot er minder fraai uit zal zien.
Dan worden de maagdjes weggeleid.

De begrafenisplechtigheid van Ericson is nu volop aan de gang. Twee slavinnen zijn geofferd, hun hart werd met een dolk doorboort en tegelijkertijd werden ze met een touw door een oude vrouw gewurgd, het getooide lijk van Ericson ligt op een schrijn op de boot en deze wordt van wal geduwd en drijft langzaam weg.
Met brandende pijlen wordt de boot beschoten en al snel staat het vaartuig in lichtelaaie.
Dan beginnen de vikings aan een braspartij zonder weerga. Mede vloeit rijkelijk en al snel zijn de eerste Noormannen dronken.
Ze grijpen geregeld een deel van de arme, ontvoerde vrouwen mee, beginnen hen te betasten en sleuren hen mee naar hun tent. Enkel de groep maagdjes of de oudere, minder mooie vrouwen blijven buiten schot.
Ook Lianella valt ten prooi aan een donkerharige, bebaarde dikke Viking. Hij grijpt haar aan haar rosse haren mee naar zijn tent, ondertussen haar bepotelend en zijn dronken adem walmt haar tegemoet.
Haar handen zijn geboeid op haar rug en zodra hij in de tent is, gooit hij het arme meisje op een berenvel en dwingt hij haar haar benen te openen. Zijn ruwe handen grijpen tussen haar rosse schaamharen en forceren haar gleufje, hij ademt geil in en uit en ontkleedt zich in ijltempo. Zijn bezwete, naar drank stinkende lichaam ploft op haar smalle lijf en zonder enige voorbereiding duwt hij zijn dikke staaf in haar nog bijna droge schede … pijnscheuten vlammen door haar onderlijf terwijl hij haar ruw verkracht.

Ozelia is geen beter lot beschoren. Het arme meisje wordt door een groep van vier Vikings meegesleurd, jonge Vikings, die haar overal betasten, haar kleine borsten ruw kneden en haar dwingen hen één voor één oraal te bevredigen tot hun erectie, ondanks de alcohol, tot maximale grootte verheven is.
Dan nemen ze haar, één voor één dringen ze met hun pik in haar arme, geteisterde grotje, zich niets aantrekkend van haar smeekbedes om genade of haar gekerm, gekreun en haar tranen.

Overal is de orgie aan de gang, géén van de vrouwen, buiten hen die maagd bleken te zijn alsook Ilka en Mellanora blijven gespaard van de baldadigheden en de groepsverkrachting die avond.

Celtic dreams 4 : Agricca

Thorgallis wendt zich tot Roharn, de oude hoofdman. Hij beveelt om een gepaste begrafenis te regelen voor Ericson, een viking krijger waardig.
De gevangen vrouwen kijken nog vol ongeloof toe, ook de vikings die klaar stonden om Ilka beurtelings ruw te verkrachten staren wezenloos naar het ontzielde lichaam van Ericson, af en toe stil fluisterend tegen elkaar.

Thorgallis neemt Ilka in zijn armen, draagt haar op alsof ze een pluimpje is en wandelt met het arme, naakte meisje, wiens ogen nog betraand zijn en haar lichaam nog steeds overdekt is met de sporen van de geseling, naar een tent, iets afgelegen van de andere tenten in het kamp.

Uit de bovenzijde van de tent, waar zich een opening bevindt, stijgt grijsgroene rook en damp op.
Hij betreedt de tent en in het halfduister ontwaart Ilka een oude vrouw, gekleed in een ruw gewaad. Ze heeft rimpelige handen en een door pokken geschonden gelaat, grijze haren hangen in slierten langs haar wangen omlaag.
“Gegroet Agricca, ik heb je hulp nodig.” Spreekt Thorgallis op vriendelijke maar niettemin luide toon.
De oude vrouw buigt nederig voor de koningszoon.
Voorzichtig legt hij Ilka op een berenvel, voor het knetterende haardvuur.

Nu, voor het eerst, laat hij zijn ogen over het mishandelde lichaam van het meisje dwalen, haar vormen bewust in zich opnemend.
Overal is haar lichaam bedekt met striemen van de zweep, behalve haar gelaat, dat is ongeschonden.
Ze heeft prachtige blauwgroene ogen, blonde haren en een mooi slank lichaam. Stevige borsten met roze tepels en tepelhof, een stevig buikje en blonde schaamharen waaronder gladde lipjes toeven. Stevige maar slanke dijen.
Ze kijkt hem voor het eerst aan, nog versuft van de pijn en amper bekomen van de angst en de spanning, de vrees om op verschrikkelijke wijze door een wilde horde verkracht te worden.
Als hij zacht haar wang streelt, is haar eerste reactie er één van geschrokken haar hoofd achteruit te trekken en haar spieren krampachtig te spannen.
“Ssst, wees maar niet bang, … er zal je niets meer kunnen gebeuren, ik zorg voor jou, alles komt goed” … fluistert de ruwe stoere koningszoon haar stil toe terwijl zijn hand teder haar wang en haren streelt.
Met een diepe zucht ontspant ze…

Agricca gaat je verzorgen, normaal zullen je wonden helen zonder littekens na te laten, ze is enorm bedreven in kruidengeneeskunde …
De oude vrouw is al bezig met verschillende zalfjes te mengen in een kom en komt naast Ilka en Thorgallis zitten.
“Het gaat je wel even pijn doen, maar over enkele weken ben je terug helemaal de oude” zegt ze rustig.
Voorzichtig strijkt ze de zalf op de striemen, wat bij Ilka heel wat pijn opwekt, maar het meisje houdt zich kranig, al verraadt een spiertrekking in haar gelaat soms de intense pijnscheuten, zeker als Agricca de zalf uitstrijkt op de wonden die op gevoelige plekken liggen, zoals op haar borsten, dijen en zeker op haar kutlipjes.
Een half uurtje later heeft ze nog een kruidendrank genuttigd en valt ze in slaap, bedekt door een berenvel, in de hut van Agricca die al haar kennis benut om het arme kind zo goed mogelijk te verzorgen.

Thorgallis vordert twee van zijn beste vertrouwelingen, zijn jeugdvrienden Rowan en Darrol. Twee geblokte, gespierde vikings, gewapend met speren, bogen, schilden en grote zwaarden, … ze krijgen de opdracht de tent van Agricca te bewaken en Ilka te beschermen en enkel Thorgallis of de kinderen van Agricca toegang te verlenen.
Rowan neemt plaats buiten aan de ingang van de tent, terwijl Darrol zich binnen nestelt bij het haardvuur in gezelschap van Agricca en het in een diepe, koortsige slaap verzonken gemartelde slavinnetje.

Intussen heeft Roharn opdracht gegeven de begrafenisplechtigheid van Ericson te starten.
Er is een boot geprepareerd, een kleine boot, geschikt om kleine riviertjes af te varen.
Het lichaam van Ericson is intussen door enkele oude vrouwen gewassen en gekleed in zijn mooiste gewaden. Zijn wapens zijn verzameld, een dolk, een zwaard, speer, helm en schild. Er is drank en voedsel dat ingeladen wordt in de boot, mede, en binnen enkele uren zal het opgebaarde lichaam van deze stoere krijger ingescheept worden. Er worden twee slavinnen uitgeselecteerd van de gevangen vrouwen, deze slavinnen zullen hem volgen in zijn tocht naar het hiernamaals,…
De vikings menen dat de dappere krijgers die op het veld van eer gevallen zijn, gestorven in de strijd, voor eeuwig zullen voortleven in het Walhalla, aan de zijde van hun oppergod Odin, de Noorse versie van de Germaanse god Wodan, …
Zijn wapens en de geofferde slavinnen zullen Ericson in het hiernamaals nog eeuwig van nut zijn.

Dan ziet ze hem terug naderen. Hij had haar achtergelaten op het paard toen hij Ilka redde van Ericson. Hij nadert haar, haar boeien zijn inmiddels losgemaakt, door niemand minder dan Roharn zelf, en verweesd stond ze bij de prachtige merrie die ze samen bereden hadden, een gitzwart groot paard, met sierlijke dikke poten en prachtige manen.
“Ik had me nog niet voorgesteld” … “Thorgallis, zoon van Leif, koning van Noorwegen”… en jij bent:
“Mellanora” antwoordt ze bedeesd, haar rosse haren waar de wind doorspeelt uit haar gelaat wrijvend.
“Wat gaat er nu met ons gebeuren, heer?” vraagt ze timide.
“Met wie… met jou? Ilka? Of de andere vrouwen van je dorp?” vraagt hij op zijn beurt aan het Keltische meisje.
“Met ons allemaal, …” vraagt ze, met vochtige ogen van angst…

Celtic dreams 3 : groepsverkrachting ?

Meteen reageert de man, trekt haar aan haar haren naar voor en slaat hard in haar gezicht, neemt haar bij haar gevoelige borsten en sleurt haar naar voren. Hij beveelt zijn krijgers haar los te maken uit de groep. Het arme meisje wordt ontketend, meegesleurd naar een centrale plaats in hun kamp en aan een houten staketsel vastgemaakt, benen wijd gespreid, armen ook ver uit elkaar vastgebonden boven haar hoofd.
Ilka jammert voor genade… De oude man nadert haar, betast haar en neemt haar wangen tussen zijn vingers en knijpt hard … hij sist haar toe dat ze een voorbeeld zal zijn voor de rest van de groep.
Ilka voelt de blikken van de andere, verschrikte vrouwen op haar rusten, vol mededogen. Ze voelt de spanning en de geilheid van de vreemde krijgers.
De oude hoofdman grijpt de dunne stof die haar naaktheid van haar intiemste lichaamsdeel beschermt, trekt de stof stuk en duwt zijn vingers in haar gesloten, droog gleufje. Hij botst op een obstakel.
“Hahaha, … een maagdje …” grinnikt hij. Met alle macht die nog in zijn oude vingers zit, knijpt hij hard in haar gevoeligste knopje.
Dan schreeuwt hij een bevel en een grote, struise blonde jonge man komt naar voor… een zware lederen zweep met vier strengen in zijn handen.
De jonge blonde god kijkt haar even grijnzend aan, dan verheft hij zijn arm en met volle kracht, met alle lichaamskracht die hij in zijn gespierde torso heeft, laat hij de zweep op de arme Ilka neerdalen.
Het gefolterde meisje krijst de longen uit haar lijf en telkens de zweep haar vernietigende werk doet blijven bloeddoorlopen sporen op haar geteisterde huid achter.
De vrouwen sluiten instinctmatig de ogen telkens ze het leder zien neerdalen op haar arme vege lijf. Geen plekje huid wordt gespaard, het enige waar de beul zijn zweep niet met uiterste precisie laat neerkomen is haar hoofd.
Spoedig is haar lichaam één pijnlijke zone, overtrokken van gezwollen bloeddoorlopen strepen, hier en daar de huid opengehaald en bloed sijpelt neerwaarts over haar eens zo zachte en mooie huid.
Haar borsten zijn gehavend, de supergevoelige tepels zijn gestriemd, haar zachte buikje, de dijen, haar ronde billen en rug, bovenarmen, …
Het meisje hangt half bewusteloos in haar boeien.

Dan schreeuwt de oude man een bevel. De beul stopt even met zijn werk, buiten adem van het veelvuldige slaan, … een andere man komt met een emmer ijskoud water aanlopen en gooit dit uit over de arme Ilka, die instant terug volledig bij haar zinnen is.
Dan wordt het meisje losgemaakt. Zodra de touwen los zijn, valt ze neer op de grond. Twee mannen grijpen haar bij haar armen en brengen haar naar een andere plek, waar ze op een soort bed wordt vastgemaakt, de benen wijd uit elkaar, haar kutje, een mooi, glanzend fragiel spleetje onbeschermd.

De beul nadert terug en installeert zich met zijn lederen marteltuig tot twee meter voor haar geopende benen.
Het meisje spert haar ogen ver open in uiterste ontzetting, haar mond droog van doodsangst, geen woord uit haar keel. Hij haalt uit en de lederen strengen komen hard neer op haar ver opengesperde kutlipjes.
Ze krijst de longen uit haar lijf en verheft haar bovenlichaam zo ver als de boeien het toelaten.
De vrouwen durven niet toekijken. Ze voelen de pijn bij zichzelf telkens de man zijn zweep op haar meest fragiele, haar gevoeligste plekje laat neerdalen.
Tot drie maal toe dient Ilka bij bewustzijn te worden gebracht door ijskoud water. De vrouwen zien hoe de jonge, blonde beul een knoert van een erectie onder zijn stoffen broek verbergt.

Dan schreeuwt de oude man een bevel. De beul werpt zijn zweep weg, trekt zijn broek uit en toont aan het vrouwelijk publiek zijn mega erectie die wel een vijfentwintig centimeter lang is en even dik is als ee stevige pols. Een rij mannen vormt zich achter hem, allen kleden ze zich uit.

Ilka kijkt verschrikt toe… Ze gaat verkracht worden, met betraande ogen en pijn in haar hele lichaam, niet het minst in haar zo gefolterde geslacht, gaat ze door haar beul verkracht en ontmaagd worden, om dan door een hele groep ruwe mannen verkracht te worden.

Dan zet hij zich in beweging … Hij spoort zijn paard aan en springt voor de beul van zijn paard. Hij roept een bevel en keert zich tot de oude hoofdman.
“Je hebt je voorbeeld gesteld, … ze is maagd, … het is mijn voorrecht haar op te eisen, ze wordt mijn slavin”.
De oude man kleurt wit… volgens hun wetten heeft Thorgallis gelijk en kan hij, als koningszoon, haar opeisen.
Dit is niet naar de zin van de blonde beul die geil staat te springen om zijn jong, maagdelijk slachtoffer te nemen.
Hij stoomt op Thorgallis af en staat snuivend van woede voor hem.
De blonde krijger is reusachtig. Hij is zeker groter dan twee meter, een gebeeldhoude borstkas en armen als scheepskabels.
Woedend haalt hij uit met zijn vuist naar Thorgallis, die deze echter handig ontwijkt… een gevecht tussen twee titanen ontstaat… Even later weet Ericson, de blonde beul, zijn tegenstrever in een klem te nemen waarbij hij poogt diens ribben te kraken. Thorgallis slaat hard met zijn vuist op diens neus en beveelt te stoppen.
Wankelend staat Ericson briesend op zijn benen, zijn gebroken, bloedende neus omvattend. “Ik maak je af” brengt hij woedend uit. Thorgallis zegt rustig en kalm: “Ik beveel je te stoppen”. Ook de oude hoofdman herhaalt dit. Beide bevelen negerend stormt Ericson op Thorgallis af, in een poging hem met een geweldige slag uit te schakelen. Deze ontwijkt echter de aanstromende reus, slaat hard terug tegen zijn keel om daarna met een gerichte vuistslag op het achterhoofd de schedel van Ericson te splijten.
Een hard gekraak en de reus stort stervend neer met een gebroken nek.

Adrenaline jaagt door Thorgallis lichaam, …. Hij recht zich terug op, kijkt buiten adem rond en roept dan met luide stem: “Nog liefhebbers die het lef hebben mijn bevelen te negeren?”…
Het wordt muisstil. De geile, uitgeklede krijgers trekken hun kledij terug aan.

In volkomen stilte gaat hij naar de vastgebonden Ilka toe, maakt haar touwen los en fluistert haar zacht toe…”Wees maar niet bang, … er zal je niets slechts meer overkomen”.

Celtic dreams 2




Ze wordt ook geboeid, handen echter vooraan haar lichaam en de man die haar voor zich claimde tilt haar probleemloos op zijn schouder en stapt zo op zijn paard.
Dan zet de trieste kolonne zich in gang … tientallen naakte vrouwen, op hun dunne slip na, stappen geketend tussen de baardige Noormannen door naar het bos, wenend, schreiend, …
Hun ontvoerders maken seksistische opmerkingen, becommentariëren het deinen van de borsten van de geboeide vrouwen terwijl deze in een te snel tempo het paardendrafje moeten bijhouden.
Af en toe is er een Noorman die dichterbij komt rijden, met een zweep over een arme slavin heen slaat als ze niet snel genoeg verder wandelt en de rest ophoudt … gemeen proberen sommige met de zweep zo hard mogelijk over de arme meisjes hun rug of borsten heen te slaan.
Het gegil is ook niet van de lucht.

Zelf zit ze nu voor de man op het paard, zijn armen zijn om haar heen geslagen. Haar borsten schudden heen en weer op de draf van het paard en ze doen pijn door het schudden.
Tranen om het verlies van haar mooie toekomst biggelen over haar wangen.
Even kruist haar blik die van Lianella, Ozelia en Nilsix. Lianella is met haar grote borsten en lange rosse haren een slavin die bij de Noren veel aandacht trekt, Nilsix is slank, een blonde jonge vrouw met zeer stevige maar iets kleinere borsten en is zeer gegeerd, Ozelia met haar donker, krullend haar, slank taille en mooie borstjes en kont is ook een pracht voor het oog.
Dit ontgaat de Vikings niet, geregeld komt er eentje voorbijgereden bij hen en betast één van hen, van op zijn paard, aan haar borsten, trekt aan hun haren of slaat met zijn zweep op hun billen.
Dan, na een lange tocht van enkele uren door de wouden, de bijna naakte vrouwen dodelijk vermoeid en gestriemd door de zweepslagen en de doornstruiken in de bossen, komen ze aan bij een kreek waar enkele drakkarschepen aangemeerd liggen, vlakbij een tentenkamp.
Een grote, oudere man, breedgeschouderd met grote lange grijze baard en lange haren nadert hen. De leider van deze groep rovers en slavenhandelaars.
Hij wandelt langs de groep vrouwen. Ilka, een blonde jonge vrouw reageert bot en hysterisch en brult vragend: “Wie zijn jullie, wat willen jullie van ons, laat ons gaan”…

Celtic dreams 1

Anno 624, het West-Romeinse rijk is gevallen en in de voormalige provincieën heerst totale anarchie. In de oeroude bossen van Normandië, dwaalt een jonge, Keltische vrouw langs een smal riviertje op weg naar haar kleine dorp, met huisjes opgetrokken deels uit ruwe natuursteen, deels uit hout dat onuitputtelijk voorradig is in de sprookjesachtige bossen.
Haar rode haren vallen sierlijk op haar schouders neer, gouden oorringen schitteren in het zonlicht, haar wollen gewaden reiken tot op de grond.
De geur van verbrand hout dringt in haar neus als ze op een tweetal kilometer van haar dorpje genaderd is.

Met een angstig voorgevoel versnelt ze haar pas. Ze bereikt de rand van het bos, maar daar waar eens de leuke, romantische huisjes opgetrokken waren treft ze nu slechts een rokende puinhoop aan, smeulende as op ruïnes zijn het enige wat nog rest van dit eens zo pittoreske, gezellige dorpje waar ze opgroeide.

Met betraande ogen snelt ze de heuvel af naar de plaats waar eens haar geboortehuis stond.
Ze hoort gegil en gekrijs, wenende kinderen en vrouwen… lijken van mannen die ze kent liggen verspreid tussen de resten puin.

Dan ziet ze haar ergste nachtmerrie voor zich …. Een groep grote, blonde mannen, met lange haren en dito baarden, gekleed in dunne maliënkolders, gewapend met bogen, speren, ronde in felle kleuren beschilderde schilden en lange zwaarden zijn bezig met de vrouwen uit haar dorp te boeien en te ketenen. De vrouwen zijn halfnaakt, vaak is hun bovenlijf ontbloot en dragen ze enkel nog hun schoeisel en hun slip.
Hun handen zijn op hun rug geboeid, rond hun nek dragen ze metalen boeien die met elkaar verbonden zijn door een stevige ketting.
Ook kinderen zijn zo geboeid vastgemaakt. De vrouwen die aan de ketting hangen zijn enkel jonge vrouwen, gaande van pubermeisjes tot vrouwen van maximaal een 35 tot 40 jaar.
Dan dringt het tot haar door … slavenhandelaren….

Plots wordt ze langs achter vastgegrepen, stevige handen omsluiten haar armen en ze gilt zich de longen uit haar lijf. Ruw trekken twee blonde krijgers haar mee naar beneden…
Ze huilt, spartelt maar alles is tevergeefs, even later wordt ze voor het oog van haar dorpsgenoten die de inval overleefden uitgekleed tot op haar slipje na, de twee mannen betasten haar borsten, duwen hun vingers onder de stof van haar slip recht haar nog droge kutje in en openen haar mond, bekijken haar tanden terwijl ze in een voor haar onverstaanbare taal met elkaar praten en lachen.
Dan, tot haar ontzetting, ziet ze tussen de halfnaakte vrouwen haar beste vriendin Lianella staan en haar zussen Ozelia en Nilsix…
Plots hoort ze een zware mannenstem bevelen… “Stop !!! Die is voor mij!!!” … een grote, struise gespierde man met lange, donkere haren en een korte baard komt naar voor. In tegenstelling tot alle andere mannen die blonde lokken dragen is hij de enige donkerharige man.

Ze had het al gehoord, van rondreizende handelaren, dat er uit het verre noorden mannen op drakenschepen hun landsgrenzen binnenvoeren, om te moorden en te plunderen, mensen te ontvoeren om ze als slaven te verkopen … gevreesd alom … Noormannen … dat moesten deze duivels zijn….

Zeemeermin


Rosse haren wapperen in de wind onder de kap van haar roze vestje uit, een kap met oortjes zodat ze er net als een sprookjesfiguur uitziet op het strand … wandelend bij de ondergaande zon op het quasi verlaten strand, de wind in het gelaat dat beschermd is door een donkere zonnebril…
Ze slaat haar arm om Hem heen, vleit haar hoofdje weemoedig tegen zijn sterke borstkas en ademt diep in en uit, een zucht ontluikt uit haar borst.
Hij grijpt haar pols, niet haar hand, omklemt hem stevig en leidt haar mee tot vlak bij zijn appartement, …
Hij neemt haar handen in zijn hand, spreidt haar armen, terwijl Hij achter haar staat, kust haar nek, trekt aan haar haren haar hoofd naar achter en laat haar genieten van de aanblik van de ondergaande zon die gehuld is in een roodroze gloed waarin de wolken een hulde brengen aan de schoonheid van de natuur en het leven….
Hij streelt door haar vestje haar borsten … omhult ze in zijn stoere handen en knijpt haar tepeltjes iets té hard doorheen de fluffy stof van de lolitavest heen…

Ze voelt de rillingen doorheen haar hele lijf lopen, de zenuwuiteinden in haar tepels zenden schokgolfjes doorheen haar lichaam, de kus in haar hals zorgt voor genotsgolven doorheen haar ruggegraat tot in de topjes van haar tenen.
Hij grijpt haar pols terug vast, trekt haar met zich mee en even later kijkt ze vanop het terras van zijn studio naar de roze gloed aan de horizon waar de zon net is verdwenen in zee, …
Hij zet een muziekje op, streelt haar schouders en beveelt haar zich uit te kleden…
Met enige schroom trekt ze haar vestje uit, hieronder droeg ze noch een T-shirt, noch een BH’tje, ze trekt haar jeans uit en even later staat ze beschroomd, met de handen voor haar kruis, voor hem…


“Nek”…. klinkt zijn bevel … en met neergeslagen oogleden plaatst ze haar handen in haar nek.
“Ogen dicht…”


Vaardig worden de henneptouwen rond haar lichaam gebondeerd, even later zit ze vast in een touwbondage, haar borsten ingesnoerd, een string van touw dat haar poesje pijnigt… Hij neemt een trileitje en plaatst dat tussen haar benen, hij bevestigt het tussen de touwen. Terwijl de trillingen haar intiemste knopje genot schenkt, slaat het plakje onbarmhartig op haar billen neer en al snel neemt de pijn de overhand. Op het moment dat haar borsten zouden beginnen verkleuren, maakt hij de bondage los en speelt hij nog even met het speeltje dat trilt tussen haar benen. Zuchtend kreunt ze dat dit niet genoeg is …
Hij neemt haar bij haar schouders, trekt plots haar haren naar achter, kust haar intens en duwt haar met geweld tegen de muur… Zijn rechterhand bespeelt ruw haar intiemste plekje, hij kust haar hals en trekt met haar haren haar hoofd achteruit…
Al snel overspoelt een intens orgasme haar hele lichaam en sidderend komt ze gillend klaar…




Even later ligt ze veilig geborgen in de zetel in zijn armen… slechts gekleed in haar roze meisjesvest en een wit slipje waar de contouren van haar intieme lipjes zich aftekenen.
Terwijl ‘Snowwhite and the Huntsman’ op het TV scherm spelen, ligt ze met haar benen op zijn schoot te genieten in de zetel, terwijl hij zacht haar dijen streelt en plagend, tientallen minuten lang, uiterst langzaam en zeer oppervlakkig met zijn vingers over haar bedekte kutlipjes speelt…
Er vormt zich een nat plekje in haar slipje, haar ademhaling is oppervlakkig en snel en ze sluit veelvuldig haar ogen in opperste genot … nog nooit voelde ze zich zo geil en wou ze zo graag genomen worden … al een klein half uurtje was hij haar zo aan het plagen … ver van haar lipjes, over haar bedekte clitoris, haar lipjes afwisselend snel en traag strelend, harder en zachter…
Dan … na oneindig geplaag, trekt hij haar slipje opzij, duwt zijn middelvinger in haar spleetje, haar ribbeltjes inwendig masserend terwijl zijn duim over haar genotsknobbeltje glijdt. Met zijn andere hand streelt hij haar borsten en knijpt hij, net té hard, in haar tepeltjes…

Gillend komt ze klaar….
Nog voor ze goed en wel bekomen is van dit orgasme, trekt hij haar slipje volledig uit en likt hij met zijn vaardige tong haar klit, terwijl de vingers van zijn hand haar lipjes opentrekken en hij opnieuw haar innerlijke zachte vlees vaardig en met veel gevoel masseert …
Rillingen van puur genot ontluiken uit haar onderlichaam. Haar buikje voelt warm aan en ze voelt hoe de zenuwbaantjes tot in de toppen van haar tenen impulsen sturen … impulsen puur genot …
Haar handen legt ze op zijn hoofd, gillend van pure lust en genot, kreunend om harder te likken …
Dan, met een uitputtend overweldigend orgasme gilt ze de longen uit haar lijf, … om even later met een dankbare blik in haar ogen hem dolverliefd aan te kijken…. Wegdromend over het plezier dat haar Dom haar bezorgt zodat ze even, even van de wereld is … op weg naar de maan….

Ocean's daughter

Groengrijze ogen kijken me vragend, bijna smekend aan als ze zich neervlijt op het koude leder van de zitting. Vol overgave legt ze haar armen klaar naast haar lichaam, wachtend op wat komen zal…
Een uurtje geleden was de stress haar nog volop aan het overheersen, nu berust ze in haar lot, waar ze volledig uit vrije wil voor gekozen heeft, … als jonge, sensuele vrouw, als subje en slavin van haar Meester.

Ze luistert naar de stem van haar Meester, die praat tegen die vreemde man die in hun bijzijn vertoeft…
een intelligent man, bereisd, met veel empathie en een grote mensenkennis, met een achtergrond van klassieke studies maar door een tragisch ongeval en door de tijd en het leven getekend…
Een gevoelig man, die na een relatiebreuk lange tijd in het buitenland verbleef om de zin van zijn leven terug weer te vinden.

Ergens herkent ze dit in haar Meester … de pijn van het verleden die hem tekent, de pijn die ieder van ons mensen op één of andere manier meemaakt, maar waar mannen die een gevoelige inborst hebben onder hun ruwe looks toch minstens ogenschijnlijk vaak harder mee te kampen hebben dan anderen…
Haar gedachten dwalen af bij de muziek die uit de laptop schalt, ze droomt weg over haar favoriete zanger, in haar geest wandelt ze nu met haar Dom langsheen de branding van de zee bij avond, scheepslichten in de verte op zee, een verlaten strand, zijn ruwe handen die haar borsten kneden, haar ruw aan haar haren trekken, op haar knieën dwingen met haar hoofd voor zijn nog in zijn jeans verhulde geslacht …
Wind streelt haar gelaat, ze ruikt de jodium in de zilte zeelucht, Hij heft haar op, kust haar gelaat, haar gevoelige hals boven haar zelfgemaakte lederen met metalen collar, om dan haar mond met zijn tong te verkrachten.
Ze voelt de pijn in haar lijf en toch geniet ze, wordt ze vochtig…
In haar beleving duurt de nacht oneindig lang, wordt ze geketend aan metalen boeien terwijl de branding golven over haar hete, naakte lichaam stort, … haar rode haren vochtig op haar naakte huid klevend, striemende regen die haar gevoelig velletje geselt als een zweep, een bullwhip die op haar opgewonden gezwollen kutlipjes neerdaalt …
Haar voetzolen die gepijnigd worden door talloze schelpjes die aanspoelden op het strand…

Dan ontwaakt ze uit haar roes, kijkt recht in de ogen van haar Meester terwijl de onbekende man ook naar haar Dom ziet en Hem zegt: “Zo, ze is klaar, wat vind je ervan?”…
Ze voelt de pijn die haar lichaam al zo lange tijd teistert … en hoort Hem zeggen terwijl hij naar haar staart … “Prachtig gedaan” …. Zijn kleine zeemeermin … nu voorgoed getooid met haar prachtige tatoeage, … “Ocean’s daughter”…
Prachtig gezet, door een kunstenaar met slechts één hand … Een eeuwige herinnering aan Hem en Zijn geliefde kustdorpje.

(written and copyrighted by Master Jack)